Առաջին սերնդի ավստրալացիները՝ համալսարանական կրթություն չունեցող ծնողների երեխաները, ոչ միայն ավելի քիչ հավանականությամբ են ընդունվում բուհ, այլև ավելի հաճախ են բախվում ուսման ընթացքում դժվարությունների կամ ընդհանրապես թողնում են ուսումը։ Փաստել է Ավստրալիայի Քուինսլենդի համալսարանի Սոցիալական հետազոտությունների ինստիտուտի հրապարակված նոր ուսումնասիրությունը, որը պատրաստվել է Քերթին համալսարանի Կրթական հավասարության և հաջողության ավստրալական կենտրոնի աջակցությամբ։

Վերլուծելով 443,609 մարդու տվյալներ՝ հետազոտողները պարզել են, որ առաջին սերնդի ուսանողները ունեն ընդամենը 36 % հավանականություն համալսարանի բակալավրիատ ընդունվելու համար: Մինչդեռ բարձրագույն կրթություն ունեցող ծնողների երեխաների ընդունվելու հավանականությունը հասնում է 59 %-ի։

Զեկույցի հեղինակ Տոմաշ Զայաչը՝ Մոնաշ համալսարանից, ընդգծում է, որ այս տարբերությունը վկայում է կրթական անհավասարության խորքային բնույթի մասին։

«Ծնողների կրթական մակարդակը շատ ավելի ազդեցիկ է, քան ընտանիքի տնտեսական վիճակը։ Առաջին սերնդի ուսանողները դժվարանում են կողմնորոշվել համալսարանական համակարգում․ պետք է իմանաս՝ ինչպես դիմել, ուր դիմել, ինչ ակնկալել դիմելու դեպքում»,- նշել է Զայաչը։

Զեկույցում փաստարկվում է, որ միայն հաշմանդամություն ունեցող անձինք են Ավստրալիայում ավելի խոցելի խումբ․ նրանց բուհ ընդունվելու ցուցանիշը կազմում է ընդամենը 31 %։ Զայաչի դիտարկմամբ՝ բարձրագույն կրթության համակարգի «զանգվածայնացումը» կարող է հանգեցնել նրան, որ առաջին սերնդի ուսանողների թիվը գնալով նվազի, ինչի հետևանքով նրանց խոցելիությունը կկենտրոնանա փոքր խմբերում։

Հետազոտողը Ավստրալիայի կառավարությանը կոչ է անում առաջին սերնդի ուսանողներին պաշտոնապես ճանաչել որպես կրթական համակարգում խոցելի խումբ։ Այս կարգավիճակը նրանց հնարավորություն կտա օգտվել ֆինանսական աջակցությունից՝ դրամաշնորհների և կրթաթոշակների տեսքով, լրացուցիչ միավորներ ստանալ ընդունելության ժամանակ, ինչպես նաև ապահովել նրանց առաջընթացի և արդյունքների հետևման հստակ մեխանիզմ։