Հնդկաստանի հանրակրթական դպրոցներում աստիճանաբար ընդլայնվում է հնագույն հնդկական գիտելիքների համակարգի ներառումը ուսումնական գործընթացում։ Այս մոտեցման նպատակն է ոչ միայն պահպանել մշակութային ժառանգությունը, այլև ձևավորել հմտություններ՝ համատեղելով ավանդական մտածողությունն ու ինովացիան։

Հնդկական գիտելիքների համակարգը ներառում է Հնդկաստանի ավանդական գիտելիքները՝ մաթեմատիկա, բժշկություն, արվեստ, փիլիսոփայություն, լեզվաբանություն, գյուղատնտեսություն։ Դրանք դպրոցական ծրագրերում են՝ նոր կրթական քաղաքականության շրջանակներում։

Հանրակրթական դասագրքերում ավելացվել են բաժիններ, որոնք ներկայացնում են հին հնդկական գիտական ձեռքբերումները՝ օրինակ՝ Բհասկարայի մաթեմատիկական մեթոդները, Առյաբհատայի տիեզերագիտական հայացքները և հնդկական բժշկության՝ Այուրվեդայի սկզբունքները։

Ներդրվել են նոր դասընթացներ և արտադասարանական ծրագրեր՝ աշակերտներին ծանոթացնելով հնդկական հնագույն գիտելիքներին. ավանդական երաժշտությանը, հնդկական տրամաբանությանը և բնության հետ ներդաշնակ կյանք վարելու մոտեցումներին։

Դպրոցները խրախուսվում են ազգային փառատոնների և մշակութային օրերի ընթացքում օգտագործել հին հնդկական պատմություններ, արվեստի ձևեր և գիտական մոտեցումներ։

Կրթության ոլորտի ներկայացուցիչները նշում են, որ այսպես է հնարավոր սովորողներին կապել իրենց մշակութային արմատների հետ, խթանել քննադատական և համադրող մտածողությունը, ձևավորել ինքնություն՝ հիմնված ոչ միայն արդի գիտելիքների, այլև պատմական ժառանգության վրա։

Այս մոտեցումը խթանում է ազգային ինքնագիտակցությունը՝ միաժամանակ զարգացնելով հետազոտական մտածողություն և տեխնոլոգիական հմտություններ։