«Մեդիա հանուն կրթության» ՀԿ-ն Ձեզ հրավիրում է միանալու մեդիայի միջոցով կրթության ոլորտի փոփոխություններին նպաստելու առաքելությանը։
Մեր նպատակն է ապրել մեր նախահայրերի ժառանգած այնպիսի երկրում, որտեղ յուրաքանչյուր անհատի հասանելի կլինի որակյալ կրթությունը և անհատի ողջ ներուժը հանուն պետության ներդնելու հնարավորությունը:
Ձեր աջակցությունն ու ներգրավվածությունն անչափ կարևոր է էական փոփոխությունների հարցում:
«Մեդիա հանուն կրթության» ՀԿ ծրագրերին Ֆինանսապես աջակցելու համար խնդրում ենք լրացնել բոլոր դաշտերը։
Շնորհակալություն!
Լուսանկարը՝ UNICEF-ի
«Դպրոցի առաքելությունը մարդու բնավորության ձևավորումն է» – այս միտքն է արտահայտել կրթության ոլորտի փորձագետ, պրոֆեսոր Ֆիլ Քամինսը Մանչեսթերում կայացած համաժողովում։ Նրա խոսքերը համարձակ են հատկապես այն առումով, որ կրթական համակարգերն ավելի ու ավելի են կենտրոնանում քննությունների արդյունքների, վարկանիշային աղյուսակների և չափելի հմտությունների վրա։
Սակայն Քամինսի միտքը նորություն չէ. դարեր շարունակ կրթության խորքային նպատակը եղել է մարդու՝ որպես առաքինի և բարոյապես կայուն էակի ձևավորումը։ Դեռևս հին հունական փիլիսոփայությունը՝ ի դեմս Պլատոնի, Ցիցերոնի, Արիստոտելի, կրթությունը պատկերացնում էին որպես բնավորության ձևավորման գործընթաց։ Արիստոտելը մասնավորապես համոզված էր, որ մարդու կյանքի բարձրագույն նպատակը «մարդկային բարեկեցությունն» է, որին հնարավոր է հասնել ոչ թե հաճույքի փնտրտուքով, այլ առաքինությամբ և գործնական իմաստությամբ։
Այս մոտեցումը վերածնվեց նաև 19-րդ դարում, Բրիտանիայում՝ հատկապես արդյունաբերական բարեփոխումների շրջանակում, երբ դպրոցները ոչ միայն գիտելիք էին փոխանցում, այլ նաև ձգտում էին ձևավորել արժանապատիվ և կարգապահ անհատներ։
Սակայն 20-րդ դարի երկրորդ կեսից կրթությունը սկսեց ընկալվել առավելապես որպես տնտեսական գործիք․ ուսումնական համակարգերը դարձան հարթակներ՝ աշխատանքի շուկայում մրցունակ կադրեր պատրաստելու համար։ Այս անցումը արժեքային կրթությունը հետզհետե մղեց երկրորդ պլան։
Վերջին տասնամյակներին, հատկապես զարգացող «բնավորության կրթության» շարժման շրջանակում, փորձ է արվում կրթությունը վերադարձնել պատմական նպատակակետին։
Նորագույն կենտրոնները՝ օրինակ, Բիրմինգհեմի համալսարանը, զարգացնում են մոդելներ, որտեղ բնավորությունը ոչ միայն տեսական հասկացություն է, այլ ուսուցման, փորձառության և ինքնաճանաչման ակտիվ գործընթաց։
Քննությունները կարող են օգնել աշխատանք գտնել, սակայն բնավորությունն է, որ օգնում է ապրել իմաստավորված կյանք։
«Բնավորություն» բառը՝ հին հունարեն kharaktēr-ը, նշանակում է փորագրված նշան, կնիք, բնութագրող հատկանիշ։
Բաժիններ
Լուսանկարը՝ UNICEF-ի
«Դպրոցի առաքելությունը մարդու բնավորության ձևավորումն է» – այս միտքն է արտահայտել կրթության ոլորտի փորձագետ, պրոֆեսոր Ֆիլ Քամինսը Մանչեսթերում կայացած համաժողովում։ Նրա խոսքերը համարձակ են հատկապես այն առումով, որ կրթական համակարգերն ավելի ու ավելի են կենտրոնանում քննությունների արդյունքների, վարկանիշային աղյուսակների և չափելի հմտությունների վրա։
Սակայն Քամինսի միտքը նորություն չէ. դարեր շարունակ կրթության խորքային նպատակը եղել է մարդու՝ որպես առաքինի և բարոյապես կայուն էակի ձևավորումը։ Դեռևս հին հունական փիլիսոփայությունը՝ ի դեմս Պլատոնի, Ցիցերոնի, Արիստոտելի, կրթությունը պատկերացնում էին որպես բնավորության ձևավորման գործընթաց։ Արիստոտելը մասնավորապես համոզված էր, որ մարդու կյանքի բարձրագույն նպատակը «մարդկային բարեկեցությունն» է, որին հնարավոր է հասնել ոչ թե հաճույքի փնտրտուքով, այլ առաքինությամբ և գործնական իմաստությամբ։
Այս մոտեցումը վերածնվեց նաև 19-րդ դարում, Բրիտանիայում՝ հատկապես արդյունաբերական բարեփոխումների շրջանակում, երբ դպրոցները ոչ միայն գիտելիք էին փոխանցում, այլ նաև ձգտում էին ձևավորել արժանապատիվ և կարգապահ անհատներ։
Սակայն 20-րդ դարի երկրորդ կեսից կրթությունը սկսեց ընկալվել առավելապես որպես տնտեսական գործիք․ ուսումնական համակարգերը դարձան հարթակներ՝ աշխատանքի շուկայում մրցունակ կադրեր պատրաստելու համար։ Այս անցումը արժեքային կրթությունը հետզհետե մղեց երկրորդ պլան։
Վերջին տասնամյակներին, հատկապես զարգացող «բնավորության կրթության» շարժման շրջանակում, փորձ է արվում կրթությունը վերադարձնել պատմական նպատակակետին։
Նորագույն կենտրոնները՝ օրինակ, Բիրմինգհեմի համալսարանը, զարգացնում են մոդելներ, որտեղ բնավորությունը ոչ միայն տեսական հասկացություն է, այլ ուսուցման, փորձառության և ինքնաճանաչման ակտիվ գործընթաց։
Քննությունները կարող են օգնել աշխատանք գտնել, սակայն բնավորությունն է, որ օգնում է ապրել իմաստավորված կյանք։
«Բնավորություն» բառը՝ հին հունարեն kharaktēr-ը, նշանակում է փորագրված նշան, կնիք, բնութագրող հատկանիշ։