«Մեդիա հանուն կրթության» ՀԿ-ն Ձեզ հրավիրում է միանալու մեդիայի միջոցով կրթության ոլորտի փոփոխություններին նպաստելու առաքելությանը։
Մեր նպատակն է ապրել մեր նախահայրերի ժառանգած այնպիսի երկրում, որտեղ յուրաքանչյուր անհատի հասանելի կլինի որակյալ կրթությունը և անհատի ողջ ներուժը հանուն պետության ներդնելու հնարավորությունը:
Ձեր աջակցությունն ու ներգրավվածությունն անչափ կարևոր է էական փոփոխությունների հարցում:
«Մեդիա հանուն կրթության» ՀԿ ծրագրերին Ֆինանսապես աջակցելու համար խնդրում ենք լրացնել բոլոր դաշտերը։
Շնորհակալություն!
Լուսանկարը պատրաստել է Աննա Գրիգորյանը
Նկարիչ, մշակութաբան, փիլիսոփա, «Ռուբիկոն» գեղարվեստական-մշակութաբանական հանդեսի գլխավոր խմբագիր Արա Գուրզադյանը հայրենիքի վերաբերյալ իր դիրքորոշումն արտահայտելիս մշտապես ընդգծում էր անհատի անելիքի կարևորությունը․
Ես համարում եմ, որ պատրաստի հայրենիք չկա, հայրենիքը ստեղծվող կատեգորիա է ինձ համար, ամեն օր ստեղծագործվող կատեգորիա, այսինքն նվաճելու ընթացքում դու պիտի ստեղծես այդ հայրենիքը, հետո նվաճես:Այսպիսի պարադոքսալ մի բան է տեղի ունենում: Պատրաստի վիճակում հայրենիք, ըստ իս, գոյություն չունի: Կա անցյալի ժառանգված ինչ-որ հասկացությունների մի ամբողջություն՝ մշակույթ, տարածք, սահմաններ, ժողովուրդ և այլն, բայց երբ մենք խոսում ենք ինքնության մասին, ովքեր ենք մենք՝ հայերս, որպես էթնոս, իմ խորին համոզմամբ դրանք պրոցեսուալ հասկացություններ են, ոչ թե հաստատուն: Կա ժառանգություն, բայց արդյոք մենք պետք է այդ ժառանգության վրա տեղի ունենանք, թե մենք պիտի այդ ժառանգությունը դնենք զարգացման մեջ՝ ամեն օր ստեղծագործելով:
Արա Գուրզադյան, 2003 թ․
Բաժիններ
Լուսանկարը պատրաստել է Աննա Գրիգորյանը
Նկարիչ, մշակութաբան, փիլիսոփա, «Ռուբիկոն» գեղարվեստական-մշակութաբանական հանդեսի գլխավոր խմբագիր Արա Գուրզադյանը հայրենիքի վերաբերյալ իր դիրքորոշումն արտահայտելիս մշտապես ընդգծում էր անհատի անելիքի կարևորությունը․
Ես համարում եմ, որ պատրաստի հայրենիք չկա, հայրենիքը ստեղծվող կատեգորիա է ինձ համար, ամեն օր ստեղծագործվող կատեգորիա, այսինքն նվաճելու ընթացքում դու պիտի ստեղծես այդ հայրենիքը, հետո նվաճես:Այսպիսի պարադոքսալ մի բան է տեղի ունենում: Պատրաստի վիճակում հայրենիք, ըստ իս, գոյություն չունի: Կա անցյալի ժառանգված ինչ-որ հասկացությունների մի ամբողջություն՝ մշակույթ, տարածք, սահմաններ, ժողովուրդ և այլն, բայց երբ մենք խոսում ենք ինքնության մասին, ովքեր ենք մենք՝ հայերս, որպես էթնոս, իմ խորին համոզմամբ դրանք պրոցեսուալ հասկացություններ են, ոչ թե հաստատուն: Կա ժառանգություն, բայց արդյոք մենք պետք է այդ ժառանգության վրա տեղի ունենանք, թե մենք պիտի այդ ժառանգությունը դնենք զարգացման մեջ՝ ամեն օր ստեղծագործելով:
Արա Գուրզադյան, 2003 թ․