«Մեդիա հանուն կրթության» ՀԿ-ն Ձեզ հրավիրում է միանալու մեդիայի միջոցով կրթության ոլորտի փոփոխություններին նպաստելու առաքելությանը։
Մեր նպատակն է ապրել մեր նախահայրերի ժառանգած այնպիսի երկրում, որտեղ յուրաքանչյուր անհատի հասանելի կլինի որակյալ կրթությունը և անհատի ողջ ներուժը հանուն պետության ներդնելու հնարավորությունը:
Ձեր աջակցությունն ու ներգրավվածությունն անչափ կարևոր է էական փոփոխությունների հարցում:
«Մեդիա հանուն կրթության» ՀԿ ծրագրերին Ֆինանսապես աջակցելու համար խնդրում ենք լրացնել բոլոր դաշտերը։
Շնորհակալություն!
Լուսանկարը՝ ՄՀԿ-ի
Վիճակագրությունը համարվում է որևէ բնագավառի գործունեության գնահատման ամենահավաստի գործիքը։ Հանրակրթությունը բացառություն չէ։ Տարիներ շարունակ կրթության որակի մասին խոսել են միայն քանակական ցուցիչները, իսկ թե բարոյահոգեբանական ինչ մթնոլորտում է ձևավորվում ապագա քաղաքացին, կամ մարդկային հարաբերությունների ինչ որակ է ապահովում դպրոցը, չափելի չէ, ուստի և անտեսված։
Համոզված եմ, որ թե՛ ուսուցչի հանդեպ ոհմակային բուլինգ գրանցած, թե՛ կրտսեր տարիքի անչափահասների հանդեպ ավագների կողմից բուլինգ գրանցած դպրոցում տարբեր առիթներով, այդ թվում և մեծամասմաբ հայրենասիրության թեմաներով ցուցադրական միջոցառումներ և դասեր շատ են արվել: Համոզված եմ նաև, որ այդ դպրոցներում տեղը տեղին լրացվել են պարտադիր իրավական փաստաթղթերը, դասղեկների պլանները և այլն, իսկ թե փակ դռների հետևում ինչ է արվել կամ չի արվել (որովհետև այն, ինչ չի ցուցադրվում, կարող է և չարվել), չի կարևորվել։
Հանրակրթությունն այսպիսով ունի երկու երես՝ ցուցադրվող և իրական: Երևույթները, որոնք ցնցեցին հայաստանյան հանրությանը, նոր չեն. դրանք այս կամ այն չափով առկա են դպրոցներից շատերում: Պատճա՞ռը: Պատճառը կրթության՝ տարիներով կարծրացած ցուցադրական միտումն է, որից դժվար է, գրեթե անհնար է հրաժարվել, որովհետև ոչ ոք չի ուզում աննկատ մնալ, քչերն են ունակ պարզապես ապրելու ու աշխատելու մտահոգ, սրտացավ մանկավարժի ամենօրյա ռեժիմով՝ չակնկալելով շնորհակալության ու մեծարանքի այսրոպեական հաճույք, լուռ ջանքերը գերադասելով հաշվետու ելույթներից:
Ուսուցիչ
ՄՀԿ ՀԿ համահիմնադիր
Բաժիններ
Լուսանկարը՝ ՄՀԿ-ի
Վիճակագրությունը համարվում է որևէ բնագավառի գործունեության գնահատման ամենահավաստի գործիքը։ Հանրակրթությունը բացառություն չէ։ Տարիներ շարունակ կրթության որակի մասին խոսել են միայն քանակական ցուցիչները, իսկ թե բարոյահոգեբանական ինչ մթնոլորտում է ձևավորվում ապագա քաղաքացին, կամ մարդկային հարաբերությունների ինչ որակ է ապահովում դպրոցը, չափելի չէ, ուստի և անտեսված։
Համոզված եմ, որ թե՛ ուսուցչի հանդեպ ոհմակային բուլինգ գրանցած, թե՛ կրտսեր տարիքի անչափահասների հանդեպ ավագների կողմից բուլինգ գրանցած դպրոցում տարբեր առիթներով, այդ թվում և մեծամասմաբ հայրենասիրության թեմաներով ցուցադրական միջոցառումներ և դասեր շատ են արվել: Համոզված եմ նաև, որ այդ դպրոցներում տեղը տեղին լրացվել են պարտադիր իրավական փաստաթղթերը, դասղեկների պլանները և այլն, իսկ թե փակ դռների հետևում ինչ է արվել կամ չի արվել (որովհետև այն, ինչ չի ցուցադրվում, կարող է և չարվել), չի կարևորվել։
Հանրակրթությունն այսպիսով ունի երկու երես՝ ցուցադրվող և իրական: Երևույթները, որոնք ցնցեցին հայաստանյան հանրությանը, նոր չեն. դրանք այս կամ այն չափով առկա են դպրոցներից շատերում: Պատճա՞ռը: Պատճառը կրթության՝ տարիներով կարծրացած ցուցադրական միտումն է, որից դժվար է, գրեթե անհնար է հրաժարվել, որովհետև ոչ ոք չի ուզում աննկատ մնալ, քչերն են ունակ պարզապես ապրելու ու աշխատելու մտահոգ, սրտացավ մանկավարժի ամենօրյա ռեժիմով՝ չակնկալելով շնորհակալության ու մեծարանքի այսրոպեական հաճույք, լուռ ջանքերը գերադասելով հաշվետու ելույթներից:
Ուսուցիչ
ՄՀԿ ՀԿ համահիմնադիր