Ժամանակակից աշխարհում շարունակում են արդյունավետ կրթության տարբերակներ փնտրել։ Չկա միակարծություն այն հարցում, թե որն է ի վերջո արդյունավետ կրթությունը։ Շատերի կարծիքով՝ դա գործնական գիտելիքի փոխանցումն է, օրինակ՝ թվային տեխնոլոգիաների կիրառությունը։
Կան երկրներ, որտեղ հանրակրթության մեջ առաջնային է սոցիալական շփումը, քաղաքացու ձևավորումը։

Դպրոցներ կան, որտեղ շարունակում են կարևորել զուտ ակադեմիական գիտելիքը և այլն։

Ռեթեոս Պերպերյանը, որի մանկավարժական առաջադեմ հայացքները չեն կորցրել արդիականությունը, իր ստեղծած վարժարանում, առաջնությունը տալով ամբողջական մարդ, քաղաքացի ձևավորելուն, այնուամենայնիվ կարողացել է հրաշքով համադրել նաև գործնական գիտելիքի փոխանցումը։

«Ոչ մի վարժարանական տեսչութիւն փոյթ ունեցած է գործադրել մտաւոր ու բարոյական կրթութեան ա՛յնքան բազմակողմանի ճոխ ծրագիր որպէս է այն զոր կը գործադարեմ տարիներէ հետէ իմ վարժարանի մէջ. բայց այս պատճառ մը չէ եղած որ խնամով աւանդել չտամ նաեւ իմ աշակերտաց ուսումն կենդանի կարեւորագոյն լեզուաց, տոմարակալութեան, վաճառականական թղթակցութեան, օրէնսգիտական սկզբանց, առեւտրական իրագիտութեան ու աշխարհագրութեան, այլովքն հանդեր։ Պետական, ուսուցչական, իրաւագիտական, խմբագրական, բժշկական, ճարտարական ու վաճառականական ասպարէզներու միանգամայն յարմար մեկնած են մեր ուսումնաւարտք եւ ցրուած արդարեւ գործունէութեան այս զանազան ընդարձակ դաշտերուն մէջ. իմացական ու բարոյական խնամեալ կրթութիւնն զոր ընդունած են՝ ո՛չ միայն չէ վնասած աւելի գործնական ճիւղերու ուսման, այլ նա մանաւանդ աւելի դիւրացուցած է զայնս իրենց եւ աւելի եւս ապահոված իրենց յաջողութիւնը կեանքի մէջ»։

Շարքը վարում է ՄՀԿ ՀԿ համահիմնադիր, ուսուցիչ Նելլի Հայրապետյանը։